Graauw 4 zakt door het ijs tegen Koewacht 2!
Koewacht 2 – Graauw 4 [ 13 - 2] (Competitie)
Op een frisse zondagmiddag haalde Graauw zijn dieptepunt in dit seizoen met een ietwat geflatteerde 13-2 nederlaag. De slechtste prestatie sinds 2014-2015 waar we in de laatste speeldag van Clinge 3 verloren: 17-1. Graauw had wel intenties en liet dat het eerste kwartier ook wel merken maar de twee grote kansen die we kregen gingen er niet in. Na zeventien minuten scoorde Koewacht meteen de eerste kans die ze kregen en kort daarna vlogen er nog twee makkelijk binnen waarna de ban was gebroken en alles wat ze aanraakten lukte. Duidelijk ging er bij ons niets goed. Na ja: bijna.. We scoorden uiteindelijk nog twee keer.
Uit naar Koewacht is altijd lastig. Dat ervaarde ook Graauw 3 die in de laatste minuten voor onze aanvang twee punten verloren tegen Koewacht 3. Het stemde ons hoopvol voor onze wedstrijd tegen Koewacht 2. De staf kon weer van een brede selectie gebruik maken. Zelfs zes wissels waren er tot hun beschikking. De gehele familie Kips was afwezig wegens een virusje in de lucht. Ook uw verslaggever bleef aan de kant. Gelukkig konden we Karel en Manuel weer verwelkomen na een lange blessure periode. Ook onze supporters waren weer in grote getallen aanwezig.
Graauw begon goed. We creëerden twee grote kansen met Bjorn en Karel. Achterin werd niks weggeven al kwamen ze met een schot van ver richting de korte hoek misschien wel al eens in de buurt. Op zich geen vuiltje aan de lucht toen ineens van balverlies op het middenveld werd geprofiteerd en we na een counter tegen een 1-0 aankeken. Een paar minuten later keken we tegen een 2-0 achterstand aan toen een vrije trap niet juist ingeschat werd. En weer een paar minuten later, de derde aanval van Koewacht die ook weer trefzeker was, al zat hier een buitenspel luchtje aan wat door het arbitrale trio niet op waarde werd geschat. Kan gebeuren. Maar de moed zonk ons echt in de schoenen toen, weer een paar minuten later, het geluk aan de thuisclubzijde in overdrive ging. Vervolgens was er geen houden meer aan en stonden we voor rust met 6-0 achter.
In de kleedkamer zou je normaal gesproken verwachten dat men elkaar dat de huid vol scheldt maar dat is er niet van gekomen. Vol verbazing keken we elkaar aan: wat als we die twee doelpunten wel hadden gemaakt? Er moest duidelijk een tandje bij maar bij aanvang van de tweede helft lukte dat op de een of ander manier niet. Alles wat Koewacht richting ons doel schoot vloog binnen waarna we na een uur spelen al met 12-0 achterstonden. Zelf een bal op de paal die van via de rug van de keeper het doel inrolt. Dan weet je vaak wel wat voor een dag het is.
In de laatste twintig minuten van de wedstrijd keerde het tij: Graauw rechtte zijn rug en ging er nog eens vol tegen aan. In een kleine tien minuten kon Bjorn twee keer scoren: De eerste keer via een mooie voorzet van Karel vanaf links. De bal kwam achter de verdediging te liggen en Bjorn kon er door het midden naar toe lopen en eenvoudig binnenschieten. De tweede was een verre uittrap door keeper Steve die alleen door Bjorn op waarde werd geschat. Met een paar stappen is het voor onze spits dan een koud kunstje om de tweede van de middag te maken. Ik stel voor omdat eens vaker te doen. We hadden er nog wel een paar kunnen maken maar die twee kansen werden door het arbitrale trio om zeep geholpen. Waar ben je bang voor als je met 12-2 voor staat.
Enfin: met een eindstand van 13-2 hebben we laten zien dat als we het bijltje erbij neergooien we zo maar met dubbele cijfers op de broek kunnen krijgen. Zeker tegen voormalig vijfde klassers. Gelukkig lieten we ook zien dat we best wel wat kunnen als het geluk iets meer aan onze zijde is, als we dat willen. Laten we die gedachte vasthouden voor de volgende wedstrijd!
André de Winkel
